Ice Tea commercial met Hugh Jackman: http://www.youtube.com/watch?v=E8ze0dJFd-M&p=F83906058A1A826C&index=114
Chanel N°5 met Nicole Kidman: http://www.youtube.com/watch?v=yTO4FHf8MBs
Bij het bekijken van bovenstaande commercials raakt de consument emotioneel betrokken bij het product zonder dat er expleciet producgeralateerde eigenschappen worden getoond. De consument raakt in een andere stemming en krijgt een bepaald gevoel na het zien van beide reclames. In de Lipton commercial zien we acteur Hugh Jackman die na het drinken van een slok ijs thee plots rechtstaat en zingend en dansend door de stad Tokio trekt. Met deze boodschap creëert Lipton een attitude ten opzichte van het merk en speelt het in op de “leukheid” van het merk. Zonder effectief producteigenschappen te tonen speelt de boodschap in op de behoefte van de consument en vergemakkelijkt het met deze vorm van reclame het verwerken van de informatie. Omdat de reclame leuk, origineel en grappig is krijgt de consument een positieve attitude ten gunste van het merk Lipton. Je denkt minder snel aan de negatieve kanten bij het kopen van Lipton Ice Tea (=hoeveelheid suiker) maar enkel aan de argumenten om het product wel te kopen.
Ook in de Chanel reclame wordt optimaal ingespeeld op het aspect gevoelens zonder hierbij de producteigenschappen naar voren te brengen. Nicole Kidman ontvlucht de paparazzi en beleeft romantische momenten op het dak van het Chanel gebouw. De reclame speelt in op de gevoelens van de doelgroep en beïnvloedt hierdoor de attitude ten aanzien van het merk Chanel. Door de lengte van de spot wordt de beleving nog intenser en krijgen de gevoelens nog een grotere invloed op de merkinteresse en de koopintentie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten